And then she is two years old!

Het is alweer twee jaar geleden dat onze kleine prinses geboren werd.
De dag dat we vol verwachting richting het ziekenhuis reden en in afwachting waren van “het moment”! Hoe vaak kan je dat moment blijven herbeleven in je gedachten, ik denk oneindig vaak. Ik denk dat ik dit Skye blijf vertellen tot ze dertig jaar is en dan nog ga ik haar vertellen hoe bijzonder en mooi haar geboorte was. Nu is zij alweer twee jaar geworden.
Skye is een hele mooie, slimme, grappige, lieve en eigenwijze peuter. Een peuter die haar eigen karakter aan het ontwikkelen is, hoe bijzonder is dit om dit mee te maken.
Het cliché is echt waar want ik word elke dag verliefder en gekker op haar!
Hoe zei zegt: mama, ik hou van jou! Mijn hart smelt dan gewoon. Zij weet dit ook al te zeggen op de momenten als zij eigenlijk iets doet wat niet mag. Hoe boos kan je dan worden? Ik dus niet, wat een slappeling he. Echt alleen maar liefde voor dit mooie meisje.

Nu de dag is aangebroken dat wij haar tweede verjaardag konden vieren had ik alles al aardig ingepland.
Haar verjaardag zelf was namelijk een viering en daarnaast hadden wij haar feestje. Het feestje vierden we in het weekend. Dus de feestweek kon van start gaan. Omdat Skye vissen heel erg leuk vindt en omdat Finding Nemo bij ons keer op keer wordt bekeken hadden wij besloten om op haar verjaardag richting Schevingen te gaan, naar het Sea Life aquarium.
Toen wij bij Sea Life aankwamen werd ons verteld dat wij een route konden volgen om zo niks van het aquarium te hoeven missen. Zo kon Skye de zeepaardjes en de zeeschilpadden zien maar ook de kreeften en de rifhaaien en de otters en de pinguïns.

 

 

Voor de pinguïns zou er een speciaal voeder moment zijn en dit mochten wij natuurlijk niet missen! Zelfs het aquarium gaf aan dat je hierbij moest zijn. Wij werden toen wel erg enthousiast en waren erg benieuwd naar dit “voeder” moment. Zo’n tien minuten voor tijd stonden wij dan ook al klaar bij de pinguïns want een plek vooraan was van belang. Wij waren namelijk niet de enige die aanwezig wilden zijn bij dit moment en dus stond het al aardig vol met mede aanschouwers.
De twee verzorgers kwamen aangelopen en liepen het hok van de pinguïns in. De ene verzorger ging de pinguïns voeren en de andere verzorger vertelde wat informatie over de pinguïns. Zo vertelde zij waar de pinguïns vandaan kwamen en dat alle pinguïns in Sea Life een eigen naam hadden gekregen. Elke pinguïn had een kleurbandje om zijn pootje en zo wisten de verzorgers wie welke pinguïn was.
Langzaam kwamen de pinguïns uit hun hokje, erg enthousiast waren ze niet en rustig waggelend liepen zij naar de verzorger toe en wat gebeurde er toen….
Helemaal niks, gewoon niks. Sommige pinguïns wilde niet eten, er kwam geen dansje, er kwam geen sprongetje, zij doken niet in het water, er gebeurde gewoon niks.
Ok, dit was dus het hoogtepunt van Sea aquarium, zelfs Skye keek mij aan met een blik, mama are you serious?
Ik vertelde Skye maar dat de pinguïns misschien nog wat moe waren en geen zin hadden om te eten of te spelen.
Na nog wat minutenlang naar dit nietszeggende schouwspel te hebben gekeken werd het voor ons wel tijd om lekker te gaan lunchen.

 

 

Na een heerlijke lunch aan het strand reden wij weer terug naar Almere om verder te gaan met het taart moment. Thuis aangekomen zaten papa en Cassius al klaar om voor Skye de taart aan te gaan snijden. Wij zongen voor Skye en zij werden overladen met cadeaus en onze dochter straalde. Het liefst zingt zij namelijk vier keer per dag “Happy Birthday”. S’avonds vertrokken wij nog voor een verjaardagsdiner met de familie en de dag was helemaal geslaagd toen onze kleine prinses blij haar oogjes sloot na een fantastische dag.

 

 

Het weekende naderde en ook Skye haar feestje kwam in zicht. De uitnodigen waren verzonden, het thema was duidelijk, alle attributen waren binnen, de taart was geregeld. Dit moest en zou een topdag worden.
Alleen het weer liet ons wat in de steek, het zou namelijk de hele dag gaan regenen. Een druilerige, grijze, natte, typische Nederlandse dag zou het worden en wat hadden wij geregeld, een mega opblaas stormbaan en een springkussen voor in de tuin, dit werd dus “very interesting”. Wij konden namelijk moeilijk alle kinderen binnen in huis laten spelen, dat zou lang zo leuk niet zijn.
Toen kwam manlief met een fantastisch idee, soms komen die mannen met de beste ideeën (#soms). Wij konden het feestje geven in onze sportschool. Onze sportschool is groot en wij hebben daar de ruimte, op de zondagmiddag is de sportschool vanaf 15.00 gesloten en dit was ook het tijdstip dat het feestje zou starten. Dit was dus de perfecte oplossing en zo was het “weer” probleem opgelost en zou het voor de kinderen nog steeds een fantastisch feestje worden, want daar gaat het uiteindelijk om! De blije gezichtjes van de kinderen.

Zondagochtend stond ik dan ook erg vroeg in de sportschool om deze zodanig aan te kleden zodat onze kleine meid zich echt jarig voelde. Van slingers tot confetti, van het tafelkleed tot de ballonnen en van de bedank cadeautjes tot de piñata, ik had mijzelf echt overtroffen. Ik kan niet anders zeggen maar het was zowaar party planner waardig, al zeg ik het zelf!
Toen de twee springkussens werden neergezet werd het plaatje nog completer en toen de taart binnen kwam was het af! Elk jaar bestel ik Skye haar taart bij Abbyliousz. Abby maakt de mooiste thema taarten en helemaal naar wens, die ook nog eens heel lekker zijn. Dus toen de taart binnen kwam en eruit zag zoals ik wilde, My Little Pony in de kleuren roze, paars en blauw werd ik heel erg blij.

 

 

Snel vloog ik naar huis om mij te douchen, om mij om te kleden en om Skye haar feestjurk aan te trekken. Toen wij aankwamen op de sportschool, kwam ook onze familie, vrienden en ons team binnendruppelen.
Skye werd mega verwend door de vele cadeaus, de dikke knuffels en de gezelligheid van haar vriendjes en vriendinnetjes. De kinderen hadden de dag van hun leven op het springkussen en de ouders en vrienden zaten gezellig te kletsen en te eten ( de Antiliaanse hapjes mogen nooit ontbreken tijdens de verjaardagen in huize Bonjasky).

Wat kunnen wij terugkijken op fantastische dagen die wij hebben beleefd met ons gezin en met zoveel lieve mensen om ons heen.
Ik kan ons alleen maar heel erg “blessed” noemen.

 

Veel liefs,

Renate