Horses, kickboxing & pregnancy

Van jongs af aan ben ik al met sporten bezig. Van turnen, ballet tot paardrijden. Elke dag was ik wel met paarden bezig en zo verzorgde ik mijn eigen pony Sinbad, alsof het mijn kindje was. Wij waren ook echt een gezin waar het buitenleven erg belangrijk was. Ik reed daarom door weer en wind op mijn pony. Ik had namelijk een missie en dat was de beste worden! Deze drang heb ik altijd al gehad, de beste willen zijn, Altijd willen winnen, soms een heel vervelende karaktereigenschap. Helemaal in mijn huidige gezin, waar iedereen deze eigenschap heeft.

Het was dan ook helemaal niet gek dat ik met mijn kleine pony Nederlandse Kampioenschappen springen en dressuur reed. Paardrijden was in mijn jeugd een mooie en intensieve sport voor mij. Manlief denkt hier iets anders over en wij kunnen hier dan ook urenlange discussies over hebben. (Hij vindt namelijk dat paardrijden een hobby is en geen sport, het paard doet namelijk al het werk en de ruiter doet niks). Toch hou ik mij bij mijn standpunt en vind ik dit een geweldige sport die ik jarenlang met veel plezier heb beoefend. Tot mijn 18e, toen ik besloot om naar het buitenland te gaan. Mijn paardje werd verkocht en ik trok de wijde wereld in.

Ik ben niet iemand die lang kan stilzitten en heb een lichte dwangmatige drang om te sporten dus ging ik over van paardrijden naar fitness. Het was dan wel niet zo spannend, maar het was een sport waar ik ook veel plezier aan beleefde. In de jaren die volgden deed ik naast fitness, allerlei sportlessen op de sportschool. Een groot fan werd ik van spinnen. Je begrijpt natuurlijk, ook hier kon ik niet “normaal” aan meedoen. Als een malle ging ik tekeer op die fiets, want oh wee als iemand anders harder trapte dan ik. Wel 4-5 keer in de week zat ik op de spinningfiets in de sportschool. In de dagen dat ik niet aanwezig was rende ik buiten. Dit vond ik echt fijn, even heerlijk in de buitenlucht lopen en mijn gedachten verzetten.

Vanaf het moment dat Remy en ik samen zijn, leert hij mij kickboksen. Ik had nooit gedacht dat ik ooit deze sport zou beoefenen, maar het is zo leuk en een totale body work-out. Ook is deze sport veel meer dan trappen en slaan. Je hebt hier namelijk naast uithoudingsvermogen, een ijzeren discipline en veel doorzettingsvermogen voor nodig.

Toen ik zwanger was heb ik getraind als ik mij goed voelde. Helaas had ik tijdens de zwangerschap de nodige kwaaltje ( lees: “alle kwaaltjes die je in de zwangerschapsboeken kon lezen” ). Dit maakte het er niet makkelijker op om lang door te trainen. Ik kon namelijk zo flauwvallen en dan lag ik midden in de ring en dit kwam dan niet eens door het kickboksen zelf!

 

 

De zwangerschapsperiode vond ik erg bijzonder. Er groeide een heel klein wondertje in mij. Dit is het mooiste gevoel dat er is. Alleen het ronder en zwaarder worden vond ik toch wat moelijker dan ik van tevoren had gedacht. Ik had de afgelopen jaren heel hard getraind om voor mij ‘the perfect body’ te krijgen en deze was nu in geen velden of wegen meer te bekennen! Vlak na de geboorte van Skye dacht ik ook direct: “waarom is die buik niet weg?” Dit was dan ook wel een lichte teleurstelling. In de weken die volgden mocht ik helaas ook heel weinig doen, omdat ik een keizersnede had gehad. Onze kleine prinses lag helaas in stuit dus een natuurlijke bevalling was voor mij te riskant. Tijdens het einde van de zwangerschap hebben ze nog wel geprobeerd om Skye te draaien. Wat een hel! Dit “draaimoment” was uitgelopen op een complete en pijnlijke mislukking. Mevrouw lag goed in mama haar buik en bleef lekker zo zitten. Ze was nu al net zo eigenwijs als haar papa en mama.

Na de zwangerschap heb ik rustig (nou ja, rustig) gewacht tot ik weer hersteld was om te gaan sporten. Geduld is een karaktereigenschap die bij mij niet aanwezig is. Deze periode was dan ook een hele beproeving. Maar doordat mijn totale focus in deze periode toch ons kleine wondertje was, had ik gelukkig ook weinig tijd om over sporten na te denken. Toch betrapte ik mezelf erop dat ik mij weleens afvroeg wanneer ik “my sexy body” weer zou terugkrijgen.

Na een aantal weken mocht ik toch weer rustig beginnen met hardlopen en langzaam aan gaan fitnessen. Ik was net lekker bezig toen ik wat last kreeg van mijn navel. Voor de zwangerschap had ik een mooi, klein naveltje. Tijdens de zwangerschap begon dit een krater te worden die op uitbarsten stond. Dat laatste is ook echt gebeurd en ik mocht weer op de operatietafel, dit keer voor een navelbreuk. Het doktersadvies wat volgde was om rustig aan te doen en voorlopig geen buikspieren te trainen.

Ik was net weer wat opgestart toen het volgende kwaaltje om de hoek kwam kijken, Er zat namelijk nog een stukje placenta in mijn baarmoeder. Dit was echt even schrikken want ik was maanden geleden bevallen en dit had een mega infectie kunnen worden. Tijdens de bevalling hadden wij één van de betere gynaecologen van het ziekenhuis, was ons gezegd, maar nu vroeg ik mij echt af waar hij de avond ervoor was geweest. Met een keizersnede zit je er met je neus bovenop en om dan een deel placenta vergeten weg te halen, is toch wel schokkend. Nu zal je het niet geloven maar het heeft niet één operatie gekost, maar in totaal drie operaties, om de placentaresten te verwijderen. Elke keer mocht ik weer met mijn benen wijd. “Hoe frustrerend is dat?” Toen Skye 1 jaar werd, was dit een dubbele viering waard. Naast dat ons wondertje 1 jaar was geworden, was ik ook officieel van mijn placenta verwijderd, “Hiep Hiep Hoera!” Doordat alle bovenstaande symptomen mij tegenhielden om weer volop (5-6 keer per week) te gaan trainen, kon ik daar pas na 1 jaar weer mee beginnen! Dus die perfecte body was nog even ver te zoeken, in mijn ogen dan…

Nu twee jaar na de geboorte van Skye, ben ik hier nog mee bezig en bestaat mijn trainingsschema uit fitness in de gym, circuittraining, hardlopen of kickboksen. Remy traint mij ook vaak of we trainen samen. Het samen trainen vinden we heel leuk en we kunnen elkaar ook heel goed motiveren. Helaas zit ik op dit moment nog niet op de gewenste 5 tot 6 keer in de week maar langzaamaan gaan we die kant op.
Aangezien ik vaak de vraag krijg wat mijn trainings- en/of voedingsschema is, dacht ik dat het heel leuk zou zijn om dit met jullie te delen. Ik zal jullie ook via deze blog de nodige tips geven.

So stay tuned…

 

 

Liefs,

Renate