Mais Oui, Paris

Je hebt van die vriendschappen, dat je weet dat deze girls er altijd voor je zullen zijn.
Je hoeft niet elke dag met elkaar aan de telefoon te zitten maar het is gewoon goed. Het is een bijzondere vriendschap die nooit meer uit je leven zal gaan.
Ilse en Romina zijn twee van deze vriendinnen, wij zijn er voor elkaar, no matter what! Maar het kan ook zomaar zijn dat wij elkaar twee weken niet spreken en ook dat is geen probleem. Wij weten dat we in elkaars hart zitten. Om elkaar toch vaak genoeg te zien, want we zijn alle drie, drukke business babes, hebben wij één keer in de drie maanden een date, een vriendinnendate.
En ons laatste date was in Parijs!

 

 

 

Ilse werkt voor Hèrmes en zit veel in Parijs, dus Romina en ik besloten de Thalys te pakken en haar kant op te racen. Toen wij in Parijs aankwamen moesten wij natuurlijk even het Hèrmes hoofdkantoor zien, want wij wilden wel weten waar die mooie tassen gemaakt werden. Na een helse taxirit van ruim een uur in het Franse verkeer, kwamen wij dan aan bij het enige echte tassenmekka, Hermès!
Ilse was net klaar met werken dus na een korte introductie van dit geweldige merk, wisten wij alle ins en outs van dit te gekke merk. Omdat het al laat begon te worden konden wij deze stop niet te lang maken en besloten wij dat het tijd was om richting het hotel te gaan. Ilse had een klein, gezellig boutique hotelletje vlakbij de Moulin Rouge geboekt.

Na ons in de jurk gehesen te hebben was het dan toch tijd om te beslissen waar wij gingen eten. Romina had een goed idee en zij wilde gaan naar L’avenue. Ilse vond dit een super plan want ook zij kende L’envue.
Je ziet het al, daar ging het helemaal mis. Ons Franse accent is niet helemaal hetzelfde als die van Ilse, die als een echte française wekelijks door de straten van Parijs rent. Ilse dirigeerde de taxichauffeur dus richting L’envue. Toen wij op de plaats van de bestemming aankwamen wist Romina dat hier iets mis was gegaan. Oude mannen en vrouwen met koltruien en chique jasjes zaten daar aan tafel en totally overdressed in onze glitterjurk stonden wij voor de deur. Hier konden wij echt niet naar binnen, naast het feit dat we overdressed waren zag het er ook niet zo gezellig uit,  dus na een korte discussie besloten wij om naar L’avenue te gaan.

Het zou Romina niet zijn als zij niet een super, hippe plek had uitgezocht. Wij waren namelijk niet de enige die hier wilden borrelen en eten. De gehele Paris fashion week was uitgelopen naar dit restaurant, want oh ja, wij zaten te midden van Paris fashion week in Parijs. De gehele stad zat vol met modellen, een grote eer voor ons want wij waren ook meerdere keren als model aangesproken.
Aangekomen bij de vriendelijke deurdames van L’avenue vonden zij ons niet bijzonder genoeg want er was dus geen plek voor ons. Alleen de dames wisten niet dat wij “nee” niet zouden accepteren en onze Ilse ratelde in het Frans maar door en door totdat wij op het terras een wijntje konden nemen om vervolgens te wachten tot er binnen een tafeltjes vrij kwam.
Ok, een terras in de kou is echt geen optie voor een tropische paradijsvogel als ik. Zo zat ik onder de terrasverwarming vast genageld met dikke jas aan en sjaal om. We hadden een prachtig uitzicht op de Eiffeltoren en besloten om dit tafereel maar te lachen en rustig te wachten op ons plekje. Na een klein uurtje konden we dan eindelijk aan tafel en aten we een veels te duur stukje kip, maar oh wat hadden wij genoten.

De volgende dag moesten wij al vroeg uit de veren want Ilse kennende had zij een hele route uitgestippeld die wij echt moesten zien. Romina wilde een acai bowl voor ontbijt dus gingen wij op zoek naar een gezellig en leuk tentje waar wij konden ontbijten. Aangekomen in het 18e arrondisement, was dit tentje wel iets “te hip” of eerder gezegd  “te alternatief’ voor ons. Een bijzondere smoothie en acai bowl was ons ontbijt en wij werden een soort van weg gekeken in dit restaurantje. Dus na een snel ontbijt besloten wij om de wandeling te starten. Maar, oh wat was het koud zeg.

 

Wij verplaatsten ons van de Montmartre naar de Champs Élysées van het 8e naar het 9e arrondisement. Van koffietentje naar lunchroom, van boetiekje naar warenhuis. Als echte Parisiennes werden wij door Parijs geleidt door onze “uber Parisienne” Ilse. Alleen wat was het koud, ijskoud, waterkoud, noem maar op. Het begon te regenen en kleine sneeuwklokjes kwamen zelfs naar beneden. Een volgende keer als wij zo’n girlstrip plannen wordt dit toch echt in een ander seizoen of op een andere bestemming geboekt. Na uiteindelijk een 9 km wandeling in de benen te hebben ploften wij neer aan de bar van het Italiaanse restaurant, Pink Mama.
Uren kletsen, wijntjes en truffelpasta, wat wil je nog meer, wij genoten volop.

  

 

Na een heerlijk diner vertrokken wij weer naar ons hotel en waren wij erg moe van deze lange dag en besloten heerlijk te gaan slapen. Geen dansende nachten meer voor deze dames, maar kletsende nachten in onze bedjes. Oh, wat verandert de tijd, worden wij nu echt ouder?

Zondagochtend wilden wij ook al vroeg van start gaan want “Le Marais” stond op de planning, een leuke wijk in Parijs. Omdat wij zaterdag te laat aan shoppen hadden gedacht hadden wij besloten om deze zondag dit toch echt in te plannen. De nodige cadeautjes voor thuis moesten gekocht worden en wij wilden ook nog even naar het Louvre. Want als hippe instagrammer kon een foto moment bij het Louvre niet ontbreken. Wachtend op de momenten dat er geen toeristen in ons beeld waren duurde even, maar de foto’s waren gelukt.

 

Na het Louvre begon de tijd alweer te dringen, Romina en ik moesten alweer richting de Thalys om terug te keren naar huis. Wij beseften dat dit vriendinnen weekend omgevlogen was. Super blij waren wij om naar onze geliefden en kinderen te gaan, maar dat een vriendinnenweekend wel één keer per jaar op de planning moest was duidelijk, alleen dan wel op een tropischere plek.

 

Liefs,

Renate